ΘΥΜΟΥ Ph.D.

Εντουάρντο Εσκομπάρ, ο μεγάλος ποιητής

Με Εντουάρντο Εσκομπάρ (*)

Ευγενική προσφορά του συγγραφέα να Δημοσιογραφίας Χωρίς Σύνορα

Πρόκειται για μια σαχλαμάρα πιο να πούμε ότι ο αναρχικός, ο Φερνάντο Botafuegos Vallejo, διαψεύδει χρόνια συνοχή αφιερωμένη στην πρόταση μομφής κατά της χώρας, όταν γραβάτα και χαμόγελο δέχτηκε τιμητικό διδακτορικό από το Εθνικό Πανεπιστήμιο, ένας από τους σεβαστούς θεσμούς της. Ή απλώς να επαναλάβω ότι η κοινωνία να απορροφήσει τους αντιπάλους του με cebándolos κολακεία και διπλώματα. Vallejo θα ξέρει τι κάνει για να συμμετέχουν στη φάρσα. Αλλά είναι καλό να τονίσει τα λόγια του Ανώτατου Συμβουλίου για τη χορήγηση της ανάθεσης. Και η έλλειψη, στην διατριβή Vallejo εναντίον όλων των πραγμάτων, η ζωοτομία ενός εκπαιδευτικού συστήματος που έκανε το μύθο του σύγχρονου ιατρού καρτούν σοφός.

Το Συμβούλιο δικαιολόγησε την διάκριση λέγοντας ότι αυτό είναι για τη λογοτεχνική αξία του έργου του Vallejo, την οποία και κανείς δεν αμφιβάλλει. Αλλά προσθέτει ότι αξίζει για να είναι ένα από τα κρίσιμα συνείδηση ​​στη χώρα. Το Πανεπιστήμιο έχει επεκτείνει το σφάλμα να εκληφθεί εσφαλμένα το θυμό και την κακοποίηση των υποτιμητική επίθετα με την κρίσιμη άσκηση.

Fernando Vallejo, φωτογραφία Ο θεατής

Στο έργο Vallejo, από μπλε ημέρες, η meekest των αυτοβιογραφικών βιβλίων του, υπάρχει πολλή ομορφιά. Σε μνήμες του αναμειγνύεται με απέραντη τρυφερότητα ιερή οργή που παρέχει μια κάθαρση για τους αναγνώστες του και ειδικά μια ορισμένη μαζοχιστική ευχαρίστηση. Αλλά κατέληξα να σταματήσετε να παίρνετε στα σοβαρά επειδή παρατήρησα ξεσπάσματα του πίσω από το αστείο. Ένα πράγμα είναι να καλέσετε τραβεστί στον Πάπα, όπως κάνει, και άλλο να προβεί σε απολογισμό των εισφορών της Εκκλησίας στην ιστορία. Ένα πράγμα είναι να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι ο Φιντέλ Κάστρο στη Λατινική Αμερική και έναν τύραννο να καλέσετε και να υπενθυμίσει τη μαμά. Ένα πράγμα που πρέπει να αξιολογήσει την ηγεσία του Προέδρου και το άλλο για να τονίσει το ύψος τους και το κακό κλήση. Όταν θεωρείται Mujica Lainez δείγμα της πεζογραφίας καστιλιάνικα, Vallejo μόνο αποδείξεις μιας αμφιβόλου τάση για πολυτιμότητα. Και όταν οι αφηγητής παντογνώστης διαγράφει κανόνα από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο πολλά μυθιστορήματα εκτιμηθεί, βαθύ και υπέροχο δυτική λογοτεχνία ότι έχουμε κάνει τη ζωή υποφερτή. Ο άνθρωπος είναι ένα ακάθαρτο ζώο. Αλλά είναι επίσης ένα θηλαστικό μυστηριώδη προέλευση και άγνωστο προορισμό του. Τα είδη που παράγονται Jojoy και Tirofijo επίσης το δικαίωμα να είμαστε υπερήφανοι που παίζει Σοπέν Vallejo το πρωί στο πιάνο σας.

Η ιστορία δεν έχει αποσταλεί με νταηλίκι. Vallejo, θα πω και πάλι, είναι ένα σύγχρονο μίγμα Βάργκας Vila και Φερνάντο Γκονζάλες. Αλλά το έργο της πρώτης ήταν έξαλλος υπεράσπιση των φιλελεύθερων ιδεών. Και πίσω από το μάγουλο του ότι έκρυψε ένα Otraparte προσπάθησαν να αφομοιώσουν τα βάσανα της ζωής να το ξέρουν. Vallejo είναι δωρεάν. Καθαρό οξυθυμία. Και η οργή δεν είναι αρκετή για να κάνει την κριτική συνείδηση ​​της χώρας. Η κριτική είναι μια έξυπνη προσπάθεια να επέλθει ισορροπία και τα παραδείγματα στο χάος των φαινομένων.

Vallejo αξίζει το διδακτορικό του για το έργο του ως συγγραφέα, αν θέλετε. Αν και ξέρει ότι είναι μια κοινοτοπία διδακτορικό σε ένα σύστημα εκπαίδευσης με την παραγωγή τους επαγγελματίες, όπως τα λουκάνικα γεμισμένα με τα δεδομένα των ανθρώπων, αντί της κατάρτισης και των αξιών. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι στην εποχή μας στο Μεντεγίν μητέρες γιατρός λέγεται ότι είναι πιο εύκολο από το να είσαι κύριος. Το διοικητικό συμβούλιο του Πανεπιστημίου καλώντας μία από τις πιο κρίσιμες συνείδηση ​​της χώρας η οποία εκτείνεται η αμφιβολίας που προκύπτει από τα μοναστήρια τα αγόρια καταλήγουν εμπλέκονται στην αριστερή οπορτουνισμό, ενώ τα πτυχία του, τιμούν τον Τσε ως sociopath στην αυλή σας και συγχέουν τη διαλεκτική λιθοβολισμό αγώνα. Η συμμορία απαγωγή του πρύτανη του είναι το αποτέλεσμα της σημασιολογικής παρανόηση του σκότους και της αταξίας γεννήτριες ότι τα πανεπιστήμια πρέπει να διορθωθεί, προκειμένου να διδάξουν τους μαθητές να βρουν τις σωστές λέξεις πέρα ​​από το σκόρδο, σκατά, αντλία και πατάτες συνθήματα της mamertería. Συγχαρητήρια, Δρ Vallejo, ούτως ή άλλως.

(*) Εδουάρδο Εσκομπάρ είναι μια θρυλική εικόνα στην ιστορία της Κολομβίας ποίηση.

Πηγή: www.eltiempo.com