FINA ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

¿Thin στρατηγική;

Rafael Nieto Loaiza

Με τον Rafael Nieto Loaiza

Περίεργος ότι ευφορία που ενίοτε μας κατακλύσει. Θα υπάρξουν, λένε, γιατί μετά από τόση οδύνη δεκτή με ενθουσιασμό χυθεί τίποτα, δεν έχει σημασία πόσο μικρή φαίνεται να βελτιώσει τα δεινά που μας έχει καταπιεσμένων.

Συνέβη μετά τη συνάντηση στη Σάντα Μάρτα Σάντος μεταξύ του Προέδρου και ο υπολοχαγός συνταγματάρχης της διπλανής πόρτας. Χειροκροτήματα και επευφημίες και απερίσκεπτη αισιοδοξία. Θέλω να πω, όχι πριν πω ότι, βεβαίως, κατ 'αρχήν, είναι καλύτερο να έχουν άμεσο διάλογο και τις διπλωματικές σχέσεις, που δεν τα έχουν.

Αλλά η ιστορία με τον Τσάβες απαιτεί προσοχή. Πρώτον, γιατί το παρελθόν δείχνει μια ντουζίνα προσωπικές συναντήσεις μεταξύ του Προέδρου της Κολομβίας και ο αντισυνταγματάρχης, ότι πολλά από αυτά είναι «γυρίσει σελίδα», και γύρω από λίγους μήνες, εμφανίστηκαν νέες εντάσεις. Στη συνέχεια, για λόγους αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο κυβερνήσεων παραμένουν οι ίδιες: α) η επεκτατική φύση της «σοσιαλιστικής επανάστασης του αιώνα», β) την ανάγκη για ένα «εχθρό» των εξωτερικών για την ενοποίηση των επαναστατικό στρατό και να δικαιολογήσουν τη συσσώρευση στρατιωτική ικανότητα και η αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού και γ) η χρήση της «κρίσης» για να αποσπάσει εξωτερικό τα μέσα ενημέρωσης της Βενεζουέλας και τις εγχώριες ανάγκες και πολιτική δυναμική? δ) η φύση κυκλοθυμικό χαρακτήρα του αντισυνταγματάρχη, επιρρεπείς σε ένα ιπποδρόμιο του εξάρσεις και ξεσπάσματα, και ε) η ανοχή και συνενοχή της κυβέρνησης στο Καράκας με την παρουσία στο έδαφός του από αντάρτες της Κολομβίας και των πολιτικών και υλικοτεχνική υποστήριξη τους σε αυτό.

Όλοι αυτοί οι λόγοι είναι εκεί, άθικτα. Όχι, δεν είναι πολλά να θυμόμαστε, αφαιρεθεί ή αλλοιωθεί. Ο σκεπτικισμός είναι αβάσιμη.

Υπό αυτές τις συνθήκες, τι ήταν αυτό που οδήγησε στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη να καθίσει στο τραπέζι πανιά με το οποίο έχει περιγραφεί ως «μαφία» και «αντιπρόσωπος του χειρότερου στην ολιγαρχία Μπογκοτά"; Στην Κολομβία, κανείς δεν θέλει να ρωτήσει. Θα θεωρούσατε μερικά έχουν μολυνθεί με τις αυξανόμενες περιφερειακές Σάντος ενθουσιασμό; Ή αυτό, όπως και ότι από την Ταρσό, μια θεϊκή ακτίνα έγινε ο αμαρτωλός; Η αφέλεια που συνορεύουν με ανοησίες.

¿Στρατηγική ...;

Μπορεί να είναι πολλές εξηγήσεις: ότι ο αντισυνταγματάρχης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ρήξη με την Κολομβία πονάει στις βουλευτικές εκλογές που θα καταλήξει, ότι η πίεση του Λούλα και ο Κάστρο, ο οποίος δεν ικανοποιεί την κρίση μεταξύ Κολομβίας και Βενεζουέλας , τον ανάγκασε να αλλάξει, τουλάχιστον για τώρα, τη θέση της, δηλαδή μέσω της σύγκρισης δείχνουν Ουρίμπε θέλει να απορρίψει ως ένοχος από άσχημες σχέσεις, ή ότι η στρατηγική του απερχόμενου Προέδρου, έτσι δυσφημείται και παρεξηγημένη στη χώρα μας, έχει στριμώξει αναγκάζοντάς τον να συναντηθεί με τον Σάντος και να αποδεχθεί τους όρους της.

Υπάρχει ίσως κάτι από όλα αυτά, αλλά η γνώμη μου είναι ότι ο Ουρίμπε τον έβαλε στα σχοινιά στο ΟΑΚ με τη δημοσιοποίηση ορισμένων αποδεικτικών στοιχείων εναντίον του και καταγγέλλοντας το ΔΠΔ. Όπως απίθανο, δεδομένου ότι είναι η διέλευση του εν λόγω καταγγελία στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο απαιτεί ο αντισυνταγματάρχης να είναι πολύ πιο προσεκτικοί στο μέλλον. Ο Ουρίμπε έκανε τη βρώμικη δουλειά, άνοιξε το δρόμο για την Σάντος, και όλα θα κερδίσει. Ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα ή προϊόν μιας συντονισμένης στρατηγικής μεταξύ Ουρίμπε και Σάντος; Αν ήταν, δεν ξέρω. Μέρος της επιτυχίας είναι στην άρνηση.

15 Αυγούστου, 2010