ΠΕΝΗΝΤΑ χρόνια μοναξιάς: Τα λάθη του αριστερού

Χόρχε Ορλάντο Melo Γ.

Με Χόρχε Ορλάντο Melo Γ. (*)

Ευγενική προσφορά του συγγραφέα να Δημοσιογραφίας Χωρίς Σύνορα

Αριστερά και δεξιά είναι συμβατική άποψη, χωρίς πολύ συγκεκριμένη έννοια. Η ίδια η ιδέα της δημοκρατίας ή ο σεβασμός για την ελευθερία, έχει ζητηθεί από κάθε άλλο: το δικαίωμα που υπερασπίστηκε κατά των κομμουνιστικών δικτατοριών, η αριστερά έναντι των στρατιωτικών ή φασιστικά καθεστώτα. Παρ 'όλα αυτά, δεξιά και αριστερά αναφέρονται σε πραγματικές διαφορές απόψεων ή της διάθεσης και της γλώσσας δεν θα εξαφανιστεί εύκολα.

Με απλά λόγια, το δικαίωμα τάχθηκε υπέρ μιας ιεραρχικής κοινωνίας, της οποίας οι ανισότητες θεωρείται εύλογο, ενώ το αριστερό έχει εκφράσει την αλληλεγγύη με τους φτωχούς και τους αδύναμους. Η αναζήτηση για λόγους ίσων ευκαιριών για τη δράση της και του έδωσε δύναμη.

Στην Κολομβία, η αριστερά μπορεί να προσδιοριστεί, από το 1960, με συμπάθεια για την κουβανική επανάσταση, η απόρριψη των παραδοσιακών κομμάτων, η κριτική της κοινωνικής ανισότητας και τους περιορισμούς της δημοκρατίας και της υποστήριξης για τις σημαντικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αν κάποιος παραδέχεται ότι η Κολομβία είναι πολύ άνιση, και ότι τα παλαιά κόμματα υπερασπίστηκαν κυρίως των μειονοτικών ομάδων, είναι έκπληξη το γεγονός ότι τόσο λίγοι έχουν στηρίξει αριστερές ομάδες και πολλοί εξακολουθούν να ψηφίσουν για τα παραδοσιακά κόμματα. Η υποστήριξη που έχει λάβει λίγο αριστερά εξηγείται από τα δεινά που πρόκειται να αγωνιστεί: η έλλειψη δημοκρατίας, ψηφίζουν τους περιορισμούς, για τη βία να είναι θύμα.

Ενώ αυτό είναι αλήθεια, είναι αδύναμες δικαιολογίες: όπου υπάρχει λιγότερη δημοκρατία αριστερά μπορεί να γίνει εκπρόσωπό της, το πρόσωπο της βίας θα μπορούσε να γίνει, χωρίς αμφιβολία, ο υπερασπιστής της ειρήνης. Η γνώμη μου είναι ότι η Αριστερά απέτυχε επειδή ορισμένες φορές αναζητούν εξουσία χωρίς την υποστήριξη της παρούσας γνωμοδότησης, ή επειδή ζήτησε την υποστήριξη μέσω βραχυπρόθεσμων στρατηγικών και όχι μία ελκυστική προοπτική για τους Κολομβιανούς.

ELN αντάρτες, με ισχυρή επιρροή στα δημόσια πανεπιστήμια

Πολλές από τις προτάσεις του έχουν ως αποτέλεσμα, παραδόξως, αντίθετη προς τα συμφέροντα της λαϊκής ομάδες και τους δικούς της στόχους για την αριστερά. Δώστε τέσσερα παραδείγματα τα οποία εξηγούν γιατί μόνο τώρα, όταν διορθωθούν κάποια, 20 ή 30% του πληθυσμού είναι έτοιμη να την υποστηρίξει.

1. Στα 1960 αριστερές ομάδες απέρριψε τον έλεγχο των γεννήσεων προωθείται από την κυβέρνηση του Alberto Lleras, ως ιμπεριαλιστική πολιτική. Άρχισαν καλά σε βάρος των γυναικών και δίπλα στην Εκκλησία.

2. Η αριστερά υποστήριζε τη βία ως μέσο για την κοινωνική δικαιοσύνη. Μερικοί υποστήριξαν τους αντάρτες ή να δικαιολογηθεί στο όνομα της "θεσμικής βίας» ή την αποτυχία της δημοκρατίας. Άλλοι θα έχουν τη συμπάθεια: ήταν ένα στρατηγικό λάθος, αλλά ήταν ήρωες που διώκονται από το σύστημα. Έτσι, υποτίμησε τη δημοκρατία και τις ελευθερίες που ζητούσε ένοπλες φίλους, και έκανε ευκολότερο για τους οργανισμούς δημιούργησαν την άκρα δεξιά της αντεκδίκησης, ισχυρότερη και πιο αδίστακτη από τους αντάρτες αριστερά ταυτίζεται με τη βία και την ανασφάλεια και πήρε την επιθυμία Πόλεις και ασφαλιστικό τομέα, χωρίς βία, να ταυτιστούν με τη δεξιά. Και η ύπαρξη των ανταρτών εμπόδισε τον σχηματισμό ενός ισχυρού κόμματος να εκπροσωπεί τα λαϊκά στρώματα.

3. Επίσης, δεδομένου ότι η δημοκρατία απορρίφθηκε. Κάποιοι συμφώνησαν να συμμετάσχουν στην εκλογική τελετουργικά, αλλά προειδοποίηση που δεν πιστεύουν σε αυτά: ήταν να δείξει τις αδυναμίες της αστικής δημοκρατίας. Άλλοι προωθηθεί η αποχή, με διαρκή επιτυχία. Έτσι, το άφησε μακριά από την ψηφοφορία για τους πολίτες που σήμερα ζητά τη στήριξη και προάσπιση της δημοκρατίας υποτιμήσει.

4. Είναι επίσης λάθος να υποστηρίξει κάποια συμφέροντα της Ένωσης. Στο δέκατο ένατο αιώνα ο Μαρξ επιτέθηκε στους ιδιοκτήτες οι οποίοι ήθελαν να προστατεύονται, εξ ονόματος της αγροτικής εργασίας. Σήμερα, οι περισσότεροι φιλελεύθεροι απορρίπτουν το ελεύθερο εμπόριο και να υπερασπιστούν ένα σύστημα όπου οι πολίτες πληρώνουν, περιλαμβάνονται στις τιμές των προϊόντων, οι φόροι για να επιδοτεί τους επιχειρηματίες της υπαίθρου. Η απόρριψη του ελεύθερου εμπορίου (και TLC) είναι ένα νέο λάθος. Τα άλλα τρία εγκαταλείφθηκαν, αλλά η στήριξη των γαιοκτημόνων σε βάρος των μισθών των εργαζομένων, θα σας κοστίσει, έρχεται σε αντίθεση με την ισότητα και την ευημερία της πλειοψηφίας.

Η δεξιά-πεποίθηση ότι η καθαρή οικονομική ανάπτυξη δημιουργεί την ισότητα δεν έχει πολλές βάσεις. Χωρίς τα οφέλη της ανάπτυξης της πολιτικής ισότητας θα συνεχίσει να δίνει τους κακούς. Στην Κολομβία έχουμε μεγάλη ανάγκη, και σήμερα περισσότερο από ποτέ, αριστερά κόμματα, που θα βοηθήσει στην οικοδόμηση μια πιο δημοκρατική, δίκαιη και ισότιμη. Αλλά για το αριστερό για να επιτευχθεί μεγαλύτερη υποστήριξη των πολιτών πρέπει να είναι πιο συνεπή, σαφή τα ερείπια της ανοχής στη βία και να λάβουν τη δημοκρατία ως μόνο τους ορίζοντές τους.

(*) Είναι ιστορικός Χόρχε Ορλάντο Melo, εκπρόσωπος της «νέας ιστορίας», ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου Πολιτικών Σπουδών Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, πρώην διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Luis Angel Arango. Melo είναι μια βαθιά φοιτητής της πραγματικότητας στη χώρα.

Πηγή: www.jorgeorlandomelo.com