Cepeda, ο γιος ενός ακτιβιστή DOLIENTE Of Terror
29, Ιουνίου του 2010 από τον Ricardo Melo Γέφυρες
Δημοσιεύτηκε στο A (α) Κατηγορία (ες) Εντουάρντο Εσκομπάρ , Γενική , προτάσεις
Μου κόστισε ΛΕΝΕ
Εντουάρντο Εσκομπάρ
Με Εντουάρντο Εσκομπάρ
Telesur έδειξε ένα χαμογελαστό Ιβάν Cepeda παρουσιάζοντας την απόφαση του Διαμερικανικού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο υποχρεώνει την κυβέρνηση της Κολομβίας να καταβάλει πολλά εκατομμύρια ως αποζημίωση για το θάνατο του πατέρα του, και να επιδιώξει δημόσια συγγνώμη για την οικογένειά του. Ήμουν ευτυχής να δω Cepeda, καθαίρεσε τη ζοφερή όψη που διαρκεί συνήθως, άλλαξε σε μια πιο χαρούμενη, θριαμβευτική.
Γνώρισα τον πατέρα του κατά καιρούς σε αυτές τις συνεδριάσεις που θα συγκαλούνται χρόνια πριν από την ποίηση στην Κολομβία δημοτικές βιβλιοθήκες, γι 'αυτό άντεξε τους στίχους του. Και δική μου υπέμεινε με την ίδια στωικότητα. Δεν ήμασταν φίλοι. Δεν πρέπει να simpatizarle αέρα stoner μου, σανδάλια trespuntás μου και θράσος ωδές μου ακόμα και όταν μιλούσαμε για τα ίδια πράγματα. Και ήμουν μακριά από αυτόν η θλίψη του ορφανού και ξεθωριασμένα γραβάτα του κομματικών στελεχών. Αλλά ήμουν χαρούμενος για τον Ιβάν. Μετά από όλα, ένας γιος πένθους που πιστεύει δικαιώσει τη μνήμη του πατέρα του.
Ωστόσο, η περίσσεια του είναι μια απαίτηση ότι η πράξη της μετάνοιας γίνεται με την πλήρη Γερουσία και στην παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Καθαρό αλαζονεία. Επιθυμία να εξευτελίσει.
Για να κάνετε την παράσταση. Γιατί αναρωτιέται κανείς, ο Ιβάν, ο οποίος θα ζητήσει συγνώμη από την Κολομβιανούς στο όνομα του πατέρα σας, Μανουήλ, ο οποίος ήταν ο ιδεολόγος και ακτιβιστής συσκευές τρομοκρατία κήρυξε τη βία. Και, παρόλο που ένιωσε ο απόστολος του ευαγγελίου του άθεοι καθαρίζεται με πίστη στο διαλεκτικό υλισμό, που δεν απαλλάσσονται από τα λάθη. Λένε ότι ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις, αλλά ο δρόμος προς την κόλαση.
Iván Cepeda κατέχει μια φωτογραφία του πατέρα του, ο Μανουήλ, ένας ακτιβιστής της τρομοκρατίας
Επίσης, συμμετείχε με την ελπίδα της δημιουργίας μιας υγιούς διαταραχή κατά ενός άδικου σειρά. Επιβεβαιώνεται από τα αριστερά ίχνη. Μια δέσμη των ποιημάτων επικόλληση Τσε και Χο Τσι Μινχ και την καταπολέμηση της στα βουνά με όλα τα σκουπίδια ρητορική που λέμε λογοτεχνία διέπραξε σύγχυση αυτές τις μέρες, και δεσμίδες υπέγραψε εκδηλώνεται μερικές φορές μόνο. Αλλά φορά παρέκκλινε προς συμβολισμό, παρασυρθεί από έναν ανώνυμο άγγελος, και ξέχασα τα διαβολική απάτες.
Πριν από χρόνια, το κράτος ήθελε να συμβιβαστεί με τον Ιβάν Cepeda μία φιλική λύση. Αρνήθηκε λέγοντας ότι η συναλλαγή δεν θα σταματήσουμε μέχρις ότου η υπόθεση στο δικαστήριο με έδρα την Κόστα Ρίκα. Και το έκανε. Και κέρδισε μετά από μια μακρά ίντριγκα. Αλλά δεν μπορείτε να κάνετε ένα αθώο θύμα αυτός που τραγούδησε το burrada του Κάιν, και «Sureshot», προς τιμήν της οποίας ονόμασε το μέτωπο των ανταρτών, και εκπροσώπησε την σκληρή γραμμή Κομμουνιστικό εβραϊκή αίρεση. Δολοφόνους του ήταν η χορωδία. Έπεσε σε διαταραχή δικαιολογούν.
Η χειρονομία της απολογία θα πρέπει να ενθαρρύνονται πέρα από τον πόνο, χωρίς αμφιβολία νόμιμες, κάποιες σκέψεις για τη ζωή και φύγαμε. Για να είμαστε δίκαιοι, ο Ιβάν θα πρέπει, αν επιθυμεί να εξαγοράσει τον πατέρα του, να ζητήσει συγγνώμη για την κοινωνία, για ιδεολογικούς και μεθοδολογικά λάθη τους. Πάνω απ 'όλα, οι μάζες του οποίου χτίστηκε στον οδηγό. Η γενιά μου ήταν η αδυσώπητη κριτική της αρχής των γονέων.
Σύμφωνα με το ρωσικό Γκουρτζίεφ, είναι αναγκαίο να διορθωθεί η αυτο-συγχαρητήριες εικόνα για να τα αποθηκεύσετε εκ νέου εκπαίδευση για την επόμενη ενσάρκωση. Και αν όχι, βλέπουμε όπως ήταν παρέχουμε το δικαίωμα να μην επαναλάβει τα λάθη τους, τις αποτυχίες τους και τα κακά παραδείγματα, και να κατανοήσουν τον κόσμο που έμεινε χωρίς μεταμορφώνοντας δύναμη στους αμνούς των οποίων δέρας είναι ψευδής παράσταση η εικονολήπτες. Manuel και το κόμμα του βοήθησε να ματαιώσει τις αλλαγές στην Κολομβία εδώ και χρόνια. Ήταν ένα εμπόδιο παρά ένα μέσο για την προώθηση της επανάστασης και τη διαύγεια σκέψης. Υποψιάζονται ακόμα και τις καλύτερες προτάσεις για την κοινωνική βελτίωση. Και με δολοφονικές συμμορίες συστροφές ξύπνησε η οποία με τη σειρά του θεώρησε ότι σκότωναν πατρίδα, όπως το μη γνήσιο Μανουέλ του χαλάσει το δόγμα του Λένιν. Για να γίνει επιτέλους μέρος μιας μάταιης φοβερό μαρτύριο του ακρόπρωρα ή περίπλοκη, πιο αισθητή από ό, τι αγνοεί μια δέσμη των ανώνυμων Δικαστήριο της Κολομβίας.
29, Ιουνίου του 2010
Απόσπασμα από www.eltiempo.com
Δημοσιογραφία χωρίς frenteras, ένα ειρωνικό όνομα για την ποιότητα των ειδήσεων που δημοσιεύονται εδώ. Καλή δουλειά inforamción συμπληρώσετε τη σελίδα, μία μεγάλη δημοσιότητα, καλές συνδέσεις διαλεκτικός, αλλά λίγες συγκεκριμένες πηγές και χωρισμός σε πιο νέα έκδοση
Ο κ. «Χ», είναι απλό για μένα .. ποιες πηγές "ειδική" ανάγκη να γνωρίζουν ..;
Θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις:
Πρώτον, υπήρχε Telesur που έδειξε το χαμογελαστό πρόσωπο του Cepeda, έτσι έκανε την RCN, Caracol, CM &, antre3 άλλοι. Φαίνεται να περιορίσει τις ειδήσεις σε αυτό το κανάλι, προσποιούνται sectarizar ειδήσεις που είναι εμφανής σε κάθε τρόπο, την επιθυμία του ειρωνεία από την γελοιοποίηση του ό, τι φαίνεται "αντίπαλος σου" αυτό που κάνει είναι να περιορίσει την κριτική των γεγονότων ή κενή αισθηματίες, για παράδειγμα: «Αυτός δεν πρέπει να stoner simpatizarle αέρα μου, σανδάλια trespuntás μου και θράσος ωδές μου ακόμα και όταν μιλούσαμε για τα ίδια πράγματα," πόσο αστείο, αλλά αν εμείς κάνουμε πως δεν έχουν αφήσει να ζήσει με τους ανθρώπους σαν! σας γιατί δεν έχουμε την πρόθεση να αλλάξει το σύστημα να βγει από αυτό. Κύριος και όχι για την ύπαρξη ενός σνομπ μπορεί να είναι ένας ακόμη αγώνας, πολύ λιγότερο μια κρίσιμη πνευματική, στην πραγματικότητα, αν είχα να παρουσιάσει την ανάπτυξη της συναισθηματικότητας της κριτικής του, να βγει από την αίθουσα αντί να χάνουν τον χρόνο μου στην ποίησή του, τι υπομονή του Μανουήλ.
Δεύτερον, όπως μπορούμε να πούμε ότι είναι μια υπερβολή την προϋπόθεση ότι η πράξη της μετάνοιας γίνεται με την πλήρη Γερουσία και στην παρουσία του Προέδρου, όταν από αυτούς τους χώρους, τους βοηθούς τους πήραν την προβολή των θέσεών τους σε άδικα σημείο, όπως διαπιστώθηκε η Επιτροπή, Μανουέλ Cepeda. Αλαζονεία; Δεν νομίζω ότι αυτό είναι ένα μάθημα για εκείνους που επωφελούνται από τον Παρνασσό για να θέσει τα λευκά τους πολίτες των παραστρατιωτικών. Και τώρα μπορώ να σας απαντήσουμε όταν το ρωτάνε «ποιος θα ζητήσει συγγνώμη από το Κολομβιανούς στο όνομα του Μανουέλ», που δεν ζητούν το αδύνατο και να σταματήσει τις ειρωνείες και αν είναι σε θέση να προβλέψει την αντίδραση της κυβέρνησης, στόχος του οποίου έχει ξεχαστεί και Η δυστυχία των θυμάτων του κράτους, αχ ναι, γιατί αυτό που ξέχασε να σημειωθεί ήταν το γεγονός, θαρραλέος δημοσιογράφος. Manuel Cepeda σκοτώθηκε από κρατικούς φορείς γιατί ξέχασε να συζητήσουμε ακόμη και τα γεγονότα;
Τέλος, θέλω να θυμάστε ότι η μέχρι τέθηκε νόμιμα σε διάλογο με την Μπετανκούρ, και αν σας αρέσει συναισθηματισμό σας ή όχι, αυτό ήταν μια κανονική κίνηση, και Manuel αντιπροσωπευτική εικόνα του διαλόγου, ως υπέρμαχος της ειρηνικής επίλυσης των ενόπλων συγκρούσεων όχι σαν τις τρομοκρατικές ελπίδες να σας δείξω.
Στη μνήμη των θυμάτων αυτής της σύγκρουσης, την οποία περιμένουμε τίποτα από αυτή την κυβέρνηση, η αποζημίωση που τους αξίζει ως την αλήθεια, χωρίς μεταμφίεση για την κοινωνία, τους, γι 'αυτούς, χάρη στην Επιτροπή για τη συμβολή του στην επισκευή κατάσταση των θυμάτων.
Έλενα Ruiz που θα πρέπει να σκεφτόμαστε ότι το γράψιμο υπερασπιστής ποιος; Cepeda Κολομβία οφείλεται στην εξήγηση του γιατί το μέτωπο των πιο αιμοδιψής Farcsantes το όνομά του από τον πατέρα του; Είναι κρίμα! Δωρίστε μια ντροπή ή Ελένη;
Σε αυτή την λογική, που να ανταποκρίνεται Μπολιβάρ για ένα κίνημα ανταρτών παίρνει το όνομά της, ή την ντροπή του Ιησού που είναι cimbrémosle σημαίας Έλενος της φιλανθρωπίας του. Δεν τοστ με αδελφοκτόνο μίσος όσων βρίσκονται στην εξουσία. Όπως επανέλαβα, Μανουέλ ανεγέρθηκε σε νομική διαδικασία, και ως τέτοια πρέπει να θεωρηθεί ως προς το πώς σύντομα θα απονέμονται μόνο τίτλους συναισθηματισμούς και χωρίς αποδείξεις, ή ότι κάποιος έκανε δείχνουν ότι Μανουέλ Cepeda ακόμη ένα κάλεσμα στα όπλα. Από όσα έχω διαβάσει, έχω δει ποτέ ότι αυτό το έχει αναλάβει τέτοιες πρωτοβουλίες. Τώρα, το γεγονός, και ελπίζω να μην ξεχνάμε ότι ο κ. σχολιαστές, ήταν ότι ένας άνθρωπος ο οποίος εκπροσωπεί νομίμως μια ομάδα ανθρώπων που σκοτώθηκαν από το κράτος.
Και evíteme την Ντόνα, δεν έχω καμία γης ή για επιχειρήσεις, όπως εκτιμά.
Πεσετών: αν ήταν να υπερασπιστεί ...
υπερασπίζεται το δικαίωμα στη ζωή, όχι ένα άτομο
Η κατάσταση τον σκότωσε ...; Λοιπόν, να μπαίνουν στη φυλακή για να δηλώσουν ότι ο άνθρωπος ...!
Αχ, αλλά αυτό που τόσο κραυγαλέα υπεραπλούστευση. Ούτε καν οι ελάχιστες πολιτικές εκτιμήσεις καταλάβει ... γιατί να μην ανταποκρίνονται σε αντικειμενικά ό, τι λέω και αποφεύγει τη συναισθηματικότητα;
Κα Έλενα .. Το πράγμα είναι απλό. Κάποιος θα πρέπει να σκοτώσει Cepeda. Αλλά δεν νομίζω ότι ήταν το "κράτος". Το «κράτος» είναι μια απρόσωπη εταιρεία. Στο κεφάλι του «κράτους» είναι μια κυβέρνηση .. Έτσι, αν κάποιος κατάδικος για τη δολοφονία του fariano Cepeda, να καταδικάσουν την κυβέρνηση της ημέρας, ότι, εάν μπορούν να αποδείξουν ότι η κυβέρνηση εκείνης της εποχής είχαν την ευθύνη .. Μην νομίζετε;
Όπως γνωρίζετε, η ιδέα είναι "κράτος" ως θεσμικό όργανο, αντιστοιχεί σε μια καθαρά διαρθρωτική σχετικά με το τι σημαίνει αυτό; Τόσο τα θεσμικά όργανα που εξαρτώνται από αυτό, ως άτομα που εργάζονται γι 'αυτόν, να ανταποκριθεί σε μια δυναμική διαχείριση. Στη συνέχεια, όπως γνωρίζουμε, η δολοφονία του Μανουήλ Cepeda δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, όπως ένα ίδρυμα, ήταν ένα έγκλημα διαπράττεται από ένα άτομο είτε για προσωπικούς είτε αλλιώς, αλλά αυτή η δολοφονία ήταν να οφείλεται στην επιθυμία και λιγότερο συγκεκριμένη περισσότερες θεσμικές. Δεν νομίζω ότι ο δολοφόνος του Cepeda έχει πει "Αχ, μου αρέσει αυτή η mamerto ως κακό, τον σκοτώσει."
Παραμένει ασαφές θεσμικό σχεδιασμό, διαρθρωτικές "κράτος"; αν έτσι δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί το κράτος είναι υπεύθυνο και όχι σε ένα άτομο.
Κυρία Ελένη Ruiz,
Αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι έχουν χάσει και να συνεχίσει να χάνει Κολομβίας ένοπλες μπροστινό χέρι "munuel Cepeda". Ως τώρα και πριν, οι αντάρτες δεν ψάχνει για μια πιο δίκαιη κοινωνία.
Όταν λέτε "quiteme την Donna, δεν έχω καμία επιχειρηματική ή γαιών" και δείχνει το μίσος του και δυσαρέσκεια ενάντια στην κοινωνία που ζούμε. Αντιλαμβάνομαι επίσης, επειδή είστε ένας από τους ανταρτών συμπαθών Ιβάν Cepeda και την ικανότητά του δεν δίνει για να κάνει μια επιτυχημένη πρόσωπο, όπως είναι οι εργοδότες της χώρας αυτής, ότι μέσα από τις προσπάθειες και την αφοσίωσή τους στην επίτευξη δημιουργήσει πλούτο και να εξασφαλίσει απασχόληση για όλους. Αλλά όχι, την τεμπελιά του δεν δίνει γι 'αυτό, όπως και ο Ιβάν Cepeda ψάχνουν να είναι ένα παράσιτο του κράτους.
Κρίμα που δεν είχα διαβάσει ολόκληρο το κήρυγμα, περισσότερο από επτά λέξεις που Helena δεν είναι περισσότερες από μία μερίδα farcsante Θεοδώρα ντε Μπολιβάρ είναι η πολύ τουρμπάνι είτε Παλαιστίνιοι, παρά αργότερα διάβασα αυτό! μπλα, μπλα, μπλα, μπλα, μπλα μας έπεισε ΩΣ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ, JAJAJAJAJAJAJAJAJAJ! να γράψω βουνό άχυρο! Όταν ξεκινάτε την ανακήρυξη της κας Cepeda Manuelito Έλενα;
Ο Ιβάν είναι μια παρωδία του "επαναστατικού mamerto." Αυτή η τεμπελιά μιλώντας στο συνέδριο "ανοησίες" στο όνομα του πατέρα, του ιδεολόγος των FARC.
Αυτό Eduardo Escobar να μπλοκάρει αποστρατεύονται pertenece.creo ήταν ως διοικητής του μπλοκ ... ή την αγορά και επισκευή Αποθεματοποιητής αλυσοπρίονα .. στυλ του είναι καλό για μας ... Σας συγχαίρω τον φίλο μου ..
Eduardo είναι ένας ποιητής, ένας εξαργυρωθούν exmamerto κατάλαβε μεγάλο λάθος του στο χρόνο. Δεν έχει καμία σχέση με αλυσοπρίονα, οι συμβάσεις ή από το καλάμι, ούτε αποστρατευθέντες αντάρτες. Ο τύπος είναι αξιοπρεπή
Εδουάρδο Εσκομπάρ είναι ένας από τους λίγους πρώην αριστερούς που έχει γίνει γνωστό για τον κομμουνισμό και την καταδίκασε στο σύνολό της. Μην πηγαίνετε με ημίμετρα. Η καταδίκη του Λένιν με την έμπνευση και την υπόσταση της τρομοκρατίας. Ποια δεν είναι εφεύρεση. Hayq μόνο για να πάει με τα κείμενα του Λένιν για να δούμε τι ζητήθηκε: δολοφονία, που βρίσκεται, τρόμος, ο τρόμος. Και από την αρχή-λενινιστική πρακτική της τρομοκρατίας, Εσκομπάρ έχει καταστήσει σαφές σε αρκετά άρθρα. Είναι ένα παράδειγμα που πρέπει να ακολουθήσουν ορισμένα εξακολουθούν να ζεσταθεί στο επαναστατικό δρόμο σωτηρίας του κόσμου.
Ενδιαφέρουσα περίπτωση του συντρόφου Μανουέλ Βάργκας Cepeda. Ας δούμε. Δολοφόνοι Μανουέλ Cepeda είναι στη φυλακή την εξυπηρέτηση του χρόνου. Καταδικάστηκαν σε 47 χρόνια φυλάκιση. Ωστόσο, Ιβάν Cepeda δεν είναι αρκετή αυτή η πεποίθηση. Έτσι, το κράτος πρέπει να πληρώσει. Για αυτό πρέπει να προσθέσουμε ότι στην επιθυμία του για εκδίκηση, Ιβάν Cepeda δεν δέχεται την πράξη της συντριβής, επειδή, είπε, είναι που αποτελεί προσβολή για τα θύματα. Ως ένα καλό αριστερό, πιστεύεται ότι εκπροσωπούν τα θύματα. Cepeda Κάστρο για τα θύματα είναι μια αφηρημένη έννοια, όπως είναι για τον μαρξισμό και το προλεταριάτο, οι άνθρωποι, η πρωτοπορία revolucionarioa. Το τελευταίο είναι μια εφεύρεση του Λένιν στα γραπτά των φασιστικών ιδεολογιών επίσης. Το έγραψε και μίλησε για την επαναστατική ελίτ.
Ήταν φόνος του πατέρα μου; Cepeda Κάστρο ζήτησε επανειλημμένα από τις πρώην Υπουργός Arias σε μια πρόσωπο με πρόσωπο με τον W. Arias δεν μπορούσε να απαντήσει. Πιστεύοντας ότι αν δέχτηκε ότι ήταν δολοφονία καταδίκασε την κολομβιανή έθνους και του έδωσε τον λόγο για τον Ιβάν Cepeda. Ρωτήστε τον εαυτό μας ποια ήταν δολοφονία του Μανουέλ Βάργκας Cepeda; Φυσικά, ήταν ένας φόνος. Αλλά δεν έπεσε αθώο, δεν θύμα. Δολοφονήθηκε ένας από τους σκληρότερους υποκινητές του μαρξισμού λενινισμού. Σκότωσαν έναν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του FARC, η συσκευή PCC της τρομοκρατίας. Αυτή η συσκευή, με την PCC nuencia, έχει τυφλώσει τις ζωές χιλιάδων Κολομβιανών. Σίγουρα, Μανουέλ Cepeda δεν τραβήξει τη σκανδάλη, αλλά είχε κεντρίσει εξαγριωμένα σφιχτά. Ερέθισμα, ανέφερε, έγραφε ασταμάτητα liberticidal δόγμα κατ 'εξοχήν τον μαρξισμό. Ονειρευόταν την έλευση της κοινωνίας των φυλακών σοβαρότητα. Ήταν μια μαριονέτα της Μόσχας. Το Κομμουνιστικό Τύπου της 50 και 60 εξήρε ξεδιάντροπα την ΕΣΣΔ. Και Cepeda Βάργκας στην πρωτοπορία. Manuel Cepdada, για τους άλλους, υπερασπίστηκε με νύχια και με δόντια τη βία revolcionaria. Από αυτή προωθείται κουρέλι μίσος, ταξική πάλη, και ως εκ τούτου, στον ένοπλο αγώνα. Και χωρίς κοκκίνισμα, με την απόδειξη του τι ήταν ο κομμουνισμός, ο αγώνας για την πτήση DD.HH. Τι υποκριτής!
Τι Cepeda Vargas, ένας από τους μεγαλύτερους υπερασπιστές του εγκλήματος, την τρομοκρατία και τη βία πρέπει να αρθεί ένα μνημείο; Όχι, δεν υπάρχει και κανένας. Είναι σαν τις βεντέτες μεταξύ έμποροι ναρκωτικών: για κάποια από τα καρτέλ Μεντεγίν δολοφονήθηκε άλλα καρτέλ Κάλι για το λόγο αυτό η Καρτέλ Cali πρέπει να φτιάξει ένα μνημείο ως ήρωες, οι οποίοι σκοτώθηκαν. Δεν είναι έτσι.